در دربار صفويان و قاجاريان نيز هميشه گروهي از اين هنرمندان حضور داشته‌اند و "منشي گري"، "محّرري" و "مجلّدگري" از مناصب رسمي تيموريان و صفويان ؛ و "صحافباشي" از مناصب رسمي دربار قاجاريان بوده است.

در كتاب‌سازي و كتاب‌آرايي*، فنون و هنرهاي متعددي چون كتابت (خوشنويسي)، نگارگري، تذهيب،تشعير، زرافشاني، وصّالي، و صحافي وتجليد  دخيل بوده كه هر كدام شاخه‌ها و انواع گوناگوني داشته است .

فنون كتاب‌سازي و كتاب‌آرايي در تمام دوران اسلامي در ايران رواج داشته و گروه زيادي بدان حرفه‌ها اشتغال داشته‌اند. مثلا وراقي و صحافي در دوره اسلامي از پيشه‌هاي ارجمند بود. در بسياري از شهرها اين حرفه چندان رواج داشت كه بازاري مخصوص به آنها موسوم به "بازار وراقان و صحافان" وجود داشته است."هنر مجلدگري و صحافي نيز چندان معتبر بود و وسعت داشت كه در بعضي از شهرها، نام بازار صحافان، همطراز نام بازارهايي بود كه صاحبان پيشه‌هاي مهم‌تر در آنها كسب و كار داشتند. ابن اسفنديار در قرن 7ق. از "رسته صحافان" نام برده و در درّه الاخبار و لمعه الانوار (تأليف: قرن 6) از بازار صحافان ياد شده است و در تاريخ جديد يزد (تأليف: 862ق.) نيز نام بازار صحافان آمده است" .

عمر رضا كحّاله و ايرج افشار، نام تعدادي از وراقان و احمد طاهري عراقي نيز نام بيش از سي نفر از صحافان و مجلدان معروف دوره تيموريان، صفويان، و قاجاريان را برشمرده‌اند.